กีฬาวัวเทียมเกวียนนั้น เดิมผู้ใหญ่เล่าว่า มีกันทุกตำบลหรือหมู่บ้านใหญ่ ๆ ทุกแห่ง ที่มีการทำนา ปัจจุบันยังมีชื่อเรียกลานที่ใช้เล่นวัวเทียมเกวียนว่า "หัวสนาม" บ้าง "ท้ายสนาม" บ้าง "ต้นสนาม" บ้าง เป็นต้น

นี้เดิมเรียกว่า “วัดใต้”  เพราะอยู่ด้านใต้ของลำน้ำแม่น้ำเพชรบุรีเหนือน้ำขึ้นไปเป็นที่ตั้งวัดกลาง  และวัดเหนือ ทั้ง  3  วัดมีอาณาเขตติดต่อกัน วัดกลางและวัดเหนือปัจจุบันเป็นวัดร้าง  เฉพาะวัดกลางขณะนี้ได้มีพระภิกษุรูปหนึ่งบวชที่วัดป่าแป้นได้เข้าไปบูรณะสร้างโบสถ์ขึ้นใหม่ทับโบสถ์เดิม  และสร้างกุฏิเล็กไว้  3  หลัง  ศาลาการเปรียญ  1  หลัง และกำลังดำเนินการขอยกฐานะขึ้นเป็นวัดอยู่

 

 

     ต้นตาลที่ชาวบ้านขึ้นไปเก็บเอาน้ำตาลนั้นมีสองประเภท ชาวบ้านเรียกกันว่าตาลตัวผู้และตาลตัวเมีย ตาลตัวเมียนั้นนอกจากจะให้น้ำตาลแล้วยังให้ลูกตาลซึ่งนำมาทำขนมตาลแสนอร่อยอันเป็นที่โปรดปรานของหลายๆ คนอีกด้วย นอกจากนี้เราได้เกร็ดความรู้เพิ่มเติมจากคุณพงศธรว่า การปลูกตาลนั้นต้องปลูกถึง 10 ปีกว่าจะได้เก็บเกี่ยวผล ซึ่งตาลต้นหนึ่งสามารถให้ผลได้เรื่อยๆ จนอายุถึงเกือบ 100 ปี